Onderdak gevonden

Maandagnacht heb ik niet veel geslapen, ik lag de hele tijd te denken aan wat dinsdag zou komen. Rond de middag vertrokken mijn ouders en ik richting Rotterdam. Het eerste wat me opviel toen we in Rotterdam aankwamen, was het aantal stoplichten, om de 20 meter stond er wel één. Terwijl mijn ouders de GPS aan het instellen waren om naar het JIP (JongerenInformatiePunt) te gaan, was ik Rotterdam aan het bezichtigen. Wat me vooral opviel waren de hoge gebouwen en de vele verschillende culturen. Eenmaal aangekomen en geparkeerd restte ons alleen nog te betalen (parking). Dat was een probleem, want blijkbaar houden ze in Rotterdam geen rekening met toeristen, je moet een speciaal pas hebben om te parkeren. Heb je geen zo'n pas, kan je een dagkaart van 20€ kopen. We hebben het maar zo gelaten, op hoop van zegen.

Toen ik me voorstelde in het JIP en vertelde dat ik op zoek was naar een kot, was de mevrouw heel verrast. Er was net een Belgisch meisje buitengegaan die hetzelfde vroeg. Wie anders kon het zijn... Ik stond al met de telefoon in mijn hand, toen Sarah plots terug binnenkwam. Ze had al getelefoneerd naar een bejaarde man en we konden onmiddellijk gaan kijken naar de kamer.

Na een tijdje zoeken, 3x telefoneren en één maal aan het verkeerde huis aan te bellen vonden we dan toch de Boreelstraat. Daar woont een vriendelijke, 74-jarige man, hij leidde ons de weg naar de kamer. Het zijn heel wat smalle trappen, maar Sarah en ik waren onmiddellijk enthousiast. Er zijn 2 gemeubileerde kamers, een toilet en een badkamer. Dit wordt ons verblijf voor 3 maanden. We zijn beiden opgelucht dat we iets gevonden hebben, want ja, zelfs ik begon al een beetje te panikeren.

Enkele foto's, zo heb je een idee van hoe het eruit ziet:

Groetjes

Vicky